ถ้าเป็นคนไทย....ต้องอ่าน ว่าเราทำอะไรให้ในหลวงของเราทรงร้องไห้บ้างสมควรแล้วหรือ?
ในหลวงทรง ร้องไห้
เมื่อวันที่ 8 มีนา ที่ผ่านมาผม
ได้ไปงานที่ โรงเรียนเหมือนเช่นทุกปีตอนกลับ เดินมาตามตึกยาว เพื่อจะกลับมา
ทางประตูด้าน เพาะช่างยังไม่ถึง บริเวณเศาลหลวงพ่อปู่ พบอาจาร์ยท่านหนึ่งนั่ง อยู่จำได้ว่าเป็นอาจารย์สุธี ท่านเกษียณไปแล้ว ไม่รู้คุณรู้จักรึปล่า กราบอาจารย์ ท่านแล้ว สังเกตุเห็นว่า อาจารย์ร้องไห้อยู่ ท่านบอก
เพิ่ง ได้พบกับรุ่นพี่ที่มา ในงาน รุ่นที่เท่าไหรก้อไม่ได้ถาม
เป็นนายทหารราชองครักษ์ชั้นผู้ใหญ่ เค้าเล่า ให้อาจารย์ฟังว่า...ในหลวงทรงร้องให้..
เห็นบ่อย ทรงเสียใจที่เมืองไทยจะสิ้นในรัชกาลของท่าน แล้วกระนั้นหรือ
ผมอยากจะตอบอาจารย์ ไปว่าคงไม่หรอก ถ้าคนไทย รู้จำคำว่า'หน้าที่' มากกว่า' สิทธิ'
เราเคยชินกับการ เป็น..ผู้รับ...จากคนคนหนึ่งที่เกิดมาเป็น..ผู้
ให้...ให้มาตลอด เคยชินจนลืมไปว่าวันนี้ถึงเวลาแล้วรึยังที่เราควรจะเป็นผู้ให้แก่พระองค์ ท่านบ้าง... ผมลา อาจารย์เรียบร้อยร้อย กลับไปตามตึกยาว ไปไหว้ พระผู้ให้กำเนิด โรงเรียนอธิฐาษขอให้ พระองค์ท่านช่วยคุ้มครองให้หลานท่านทรงมีแต่ความสุข..ทรง มีพระพลานามัยที่แข็งแรง...เพียงแค่ไม่อยากได้ ยินว่า ..ในหลวงทรงร้องไห้ความสุขของพระ มหากษัตริย์ หนึ่งปีที่ผ่านมา เราใส่เสื้อเหลืองเราใส่สายรัดข้อมือสีเหลือง คนนับแสนไปนั่งรอ เป็นชั่วโมงๆ หน้าพระที่นั่งอนันตสมาคมเพื่อจะได้ เห็นพระพักตร์ของพระบาทพระเจ้า อยู่หัวเพียงไม่กี่นาทีวันนั้น ในขณะที่ทั้งโลกเริ่มเสื่อมศรัทธาใน ระบบการปกครองโดยมีพระมหากษัตริย์เป็น ประมุขเราได้แสดงให้โลกได้เห็นว่ามีประเทศเล็กๆ ประเทศหนึ่งที่คนทั้งชาติยังซื่อสัตย์จงรักภักดีต่อ ราชวงศ์จักรี และ พระมหากษัตริย์อันทรงเป็นที่รักยิ่งของคนไทย
...... สิบสองปี ที่ผ่านมา
พระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวรหนักด้วยโรคหัวใจเพราะ
ทรง งานหนักเกินไปในขณะเดียวกัน สมเด็จพระราชชนนีก็ทรงพระประชวร หนักอยู่ ณ โรงพยาบาลศิริราชเช่oกัน เรายังจำรูปในหนังสือพิมพ์ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมพระราชชนนี ไม่กี่วันหลังจากการผ่าตัดใหญ่ ถวายพระหัตถ์ข้างหนึ่งกุมอยู่ที่พระอุระ และในพระหัตถ์อีกข้างหนึ่งทรงถือ ม้วนแผนที่กรุงเทพฯ เพราะน้ำกำลังท่วมกรุงอยู่
ยังจำกันได้ไหม?
...... 34 ปีที่ผ่านมา วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ.2516
เป็นครั้งแรก ในรัชกาลที่เกิดวิกฤติด้านการเมืองรุนแรงที่สุด วันนั้นนิสิตนักศึกษาและประชาชนนับหมื่นนับแสนเดินขบวนประท้วงรัฐบาล เหตุการณ์ร้ายแรงยิ่งขึ้นตำรวจ ทหารยิงประชาชน ในขณะที่นิสิตนักศึกษาก็เผาสถานที่ราชการ เกิดกลียุคทุกหย่อมหญ้า ' คนไทยฆ่าคนไทยด้วยกัน เอง ' คืนนั้น สถานีโทรทัศน์ทุกช่องถ่ายทอดสด จากพระราชวังสวนจิตรลดา พระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสกันคนไทยทุกคนว่า “คนไทยจะฆ่าคน ไทย ด้วยกันไม่ได้ ทุกอย่างต้องสงบโดยฉับพลัน” และทุกอย่างก็สงบโดยฉับพลัน หลัง
จากนั้น ไม่นาน มีฝรั่งคนหนึ่งมาถามผมว่า “เป็นไปได้อย่างไร ที่ คนๆเดียวจะมีอำนาจเหนือคนทั้งประเทศได้อย่าง นั้น?” ผมไม่ได้ตอบ แต่ตอนนั้นใจผมคิดถึงประโยคที่ มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมชฯ ได้ให้สัมภาษณ์กับสถานีโทรทัศน์BBC ว่าพระองค์ทรงเป็น 'SOUL OF THE NATION' หรือ“จิตวิญญาณของคนไทยทั้งชาติ”
ยังจำกันได้ไหม?แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกัน อยู่ เราสร้างค่านิยมผิดๆ ว่าคน ที่ประสบความสำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด เราโกงทุกครั้งที่มีโอกาส เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยคิดถึง แต่ “สิทธิ” แต่ลืมคำว่า “หน้าที่”เรา กำลังฆ่ากันเองทุกวันในภาคใต้ เราสร้าง “กฎหมู่” ให้เหนือ “ กฎหมาย”เรา เดินขบวนประท้วงใน ทุกอย่างที่เราไม่เห็นด้วย เราก้าวร้าวต่อกัน เราแตกแยกกัน และทั้งโลกกำลังจับตามองเราอยู่ เราเคย หยุดคิดกันบ้างไหมว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา จะทรงเสียพระทัยเพียงใด? แล้วสิ่งที่เราทำไปใน
วันเฉลิมพระชนมพรรษาคืออะไร การที่เราใส่เสื้อเหลือง สายรัดข้อมือ ที่ว่า Long life The King
เราทำเพื่ออะไรมันเป็นแค่ ผักชีโรยหน้าที่จะแสดงให้โลกเห็นว่าคุณรักพระมหากษัตริย์ เพียงใดเท่านั้นนะเหรอ 80 ชันษาของพระองค์ท่าน หากเปรียบกับคนธรรมดาก็สมควรที่จะได้พักเต็มที่ได้ รับการดูแลและระมัดระวังเป็น พิเศษ ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนัก แต่กลับเป็นว่า ในปีที่ครบ 80 ชันษาของพระองค์ท่านยังต้องทรง งานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ
ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของคณะแพทย์ พระองค์ต้องรับทุกข์ของคนไทยทั้งชาติ> ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม แห่ล้อม ด้วยข้าราชบริพาร
หากแต่ความสุขของพระมหา
กษัตริย์พระองค์นี้ คือเมื่อประชาชนของพระองค์ท่านรักสามัคคีกัน รู้จักความพอเพียงและมีสติ-เพียงเท่านี้ เองแล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
หรือนี่คือการแสดงความกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ของเรา?สำนึกกันบ้างรึ ยัง
ได้มาในเมลครับ เชื่อว่าหลายๆคนก็เคยจะเคยอ่านแล้ว มาเริ่มทำตัวเป็นผู้ให้กันเถอะนะครับ ช่วยอะไรใครได้ก็ช่วย อย่าเพิ่งมาคิดว่าจะได้อะไรตอบแทน ไม่ใช่แค่คนไทยด้วยกันนะครับ เห็นฝรั่งมีปัญหาก็ช่วยเขาเถอะ โลกของเรามันจะได้น่าอยู่ขึ้นสำหรับทุกคน
